$ DOLAR → Alış: 4,80 / Satış: 4,82
€ EURO → Alış: 5,59 / Satış: 5,61

GİRESUNSPOR TARİHİNDEN SEÇMELER (21)…

Asım İNAN
Asım İNAN

A.KAYA TİRALİ:EROL VE MUHLİS TRİBÜNE…

Tam yirmi haftadır süre gelen bir yazı dizisi ve acaba final yapsam mı yoksa devam mı etsem ikilemi yaşıyorum…

Dile kolay tam yirmi haftaya sığdırdığım o “GİRESUNSPOR”’UN geçmişine ait acı ve tatlı anılar….

Bildiğiniz üzere ben bu diziynin ilk bölümünde Giresunspor taraftarlarının tahammülsüzlüğünden dem vurarak giriş yapmış ve daha sonraları ise değişik konulara değinmiştim…

O taraftarın bu son yıllarda gelenler değiştimi diye soracak olursanız pek fark yok gibi…

Hele başarısız sonuçlar alındı mı takıma küsmele ve sanal medya üzerinden yönetime ve futbolculara saldırılara ne demeli…

O yıllara ait unuttuğum kayda değer olaylar ise hatırlatılmıyor sanmayın…

ÖRNEK Mİ?

Giresunspor Türkiye İkinci ligi ve ilk senesinde önemli bir olayı gözden kaçırmışım…

Abdullah Tirali İstanbul’dan arıyor ve:

-Asım abi sen şu olayı unuttun mu diye sorduğu çok olmuştur…

Sadece Abdullah Tirali’mi?

Daha niceleri ya mesaj atıyor yada telefon ile arayarak hatırlatmalarda bulunuyorlardı…

Gözden kaçırdığım o ve hatırlatılan o kayda değer olayı nasıl atlamışım…

Kendi kendime söylenerek klavyenin tuşları ile adeta dans ediyorum….

Yeşil beyazlılar İkinci lige daha yeni adapte oldukları sırada cereyan eden bir olay…

Ve Giresunspor’un  o zamanki yönetiminin ciddiyetini sizlere aktarmak istiyorum…

“BAŞKAN HASAN GÜREL GENEL KAPTAN AHMET KAYA TİRALİ”

1967-68 futbol sezonundan söz ediyorum…

Hangi futbolcu olursa olsun isterse Dünyanın yıldız futbolcusu olsa disiplin ön planda…

Hafta sonu lige şampiyonluk parolası ile giren güçlü takımlardan “KONYASPOR” maçı var…

Maç Giresun Atatürk stadında ve kendi taraftarının önünde…

Antrenör FİKRİ TAŞ yönetiminde hazırlıklar hafta boyunca devam eder….

Giresun’un yetiştirdiği iki as MUHLİS GÜLEN VE EROL PAMUK son idmanda aralarında söz düellosu geçer…

Durum yönetime aktarılır…

Akşam olağan üstü toplanan yönetimin aldığı radikal karara bakın…

Genel Kaptan A.Kaya Tirali tarafından her iki futbolcunun bir önemli maç öncesi kadro dışı bırakıldığı açıklanır…

Muhlis Gülen ve Erol Pamuk’tan mahrum bir kadro Konyaspor karşısında ne yapabilirdi?

Erol Pamuk defansın bel kemiği,Muhlis Gülen ise forvetin sol kanadının değişmez ismiydi…

Her ikiside karara saygılı olduklarını yönetime bildirdiler…

Bırakın galip gelmeyi berabere kalmak bile akıllardan geçmiyordu…

Ümitler yitirilmiş ve maç günü gelip çatmıştı…

Şans tanınmayan,hatta kendi yönetiminin bile puan inancını yitirdiği GİRESUNSPOR bir başarıya imza koydu…

90 dakikanın sonunda Giresunspor’u 2-1 yenme başarısını gösterirken ona şans tanımayanlar yanıldıklarını çok iyi anladılar…

O tarihlerde şu hususu da çok iyi öğrendiler:

“GİRESUNSPOR İLE DANS EDİLMEZ”…

Bu maçtan unutamadığım bir anım var…

SARI MAHMET lakaplı liberolarının yapmış olduğu çirkeflikler hala gözümün önünden geçmekte…

O maçta Giresunspor’un gollerini kim attı anımsamıyorum ama yedikleri ikinci gol tam bir komedi idi…

Kaleye çekilen bir şut ve ağlarla hem top hemde Sarı Mehmet buluştu…

Resmen filelere asılı öylece dakikalarca kaldı…

A.Kaya Tirali’yi herkes yumuşak huylu iyi bir insan olarak tanır….

Birde onun bilinmeyen demiyeyimde başka bir huyu daha vardı…

İşinde ve idareciliğinde prensiplerine bağlı ve ciddiyet ön planda gelirdi…

Final yapmayı düşündüğüm hafta ve geride bıraktıklarımı gözlerimin önünde canlandırıyorum…

Giresunspor’un o Türkiye İkinci ve Birinci li maçlarının anıları bu kadarmıydı diye insana sormazlar mı?

Elbetteki değildi ama aklımda kalanlar ve bazı çevrelerden aldığım yardımlar ile bu günlere kadar geldim…

Mesela Giresunspor’un kurulduğu sene ki ve mücadele ettği ilk yılındaki bazı futbolcuları dillendirdim….

Ya diğerleri üvey evlatlar mıydı?

Ekseriyeti Giresun amatörden oluşan o ilk seneki kadroya bakıyorum…

Bir Yener KUR,bir Mehmet Tekiroğlu,bir Şükrü Arda  ve diğerleri…

Özellikle kaleciler konusuna daha önce değinmeme rağmen bir kez daha gündeme taşımak istedim…

Büyük ümitler ile Feriköy’den alınan kaleci Derviş geri gönderilince kale iki kaleciye yani Mehmet İkinci ve Nevzat Pınar’a kalmıştı….

Devre arasında ise Askerliği biten Ahmet Hattatoğlu Giresunspor’un banko kalecisi olmuştu…

Düşünebiliyor musunuz disiplini ön planda tutan Hasan Gürel yönetimi ve kolej takımı havasında yaratılan “GİRESUNSPOR”…

Bir hatırlatma yapmak istiyorum….

O zamanki Giresunspor yönetimi ile bugünkü yönetimi karşılaştırma gibi düşüncem bulunmamaktadır…

Bir konu da Giresunspor’un ilk lokali neredeydi?

Yeniyolda köşkü andıran bir bina Giresunspor kulübü olarak kullanıldı…

Yıllarca bu binada kalındı ancak bina sahipleri binayı yıkım kararı alınca çıkmak zorunda kaldılar…

Çok sonraları belediyenin tahsis ettiği taş başındaki bina Giresunspor’a verildi…

Yine yirmi haftadır değinmediğim konulardan transfer edilen yabancı fy-utbolcular nerede kalıyorlardı?

Evli olan futbolcular ev kiralayıp otururken bekar futbolcuların bir kısmı da o yıllarda Alpaslan caddesinde bulunan SSK’ya ait binayı lojman olarak kullanıyorlardı…

Lojmanı beğenmeyenler ise iki üç futbolcu bir olup bekar evi kiralıyordu…

Sözlerimin sonuna doğru yaklaşırken bir konu kafama dank etti…

O yıllarda idman yapacak saha yok,birçok dezavantaja rağmen mukaveleye imza atarken futbolcular inanır mısınız kaç para vereceksiniz diye sormazlar ve takdiri yönetime bırakırlardı…

Şimdi bir kıyaslama yapmanın zamanı geldi sanırım….

Şimdi transfer teklifinde bulunduğun futbolcu azda topa vuruyorsa:

“ÖNCE PARA” diye sormuyor mu?Hafif Batı Müziği sanatçısı RÜÇHAN ÇAMAY’IN parçasında olduğu gibi:

“PARA PARA PARA,VARLIĞIN BİR DERT YOKLUĞUN YARA” misali…

GELECEK HAFTAYA ÇOK ÖZEL BİR KONU…

HOŞ KALIN…

HOŞÇA KALIN…

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.